Reż. Alejandro AmenabarObsada: Rachel Weisz, Max Minghella, Oscar Isaac Premiera: 12 marcaForum FilmEpickie, wizualnie rozbuchane, pięknie nakręcone i przejmująco zagrane kino. Gorzej z samą historią, która rozczarowuje poziomem banału i fabularną płycizną. Najnowszy film zdolnego Hiszpana Alejandro Amenabara opowiada o autentycznej postaci, neoplatońskiej filozofce i matematyczce. Hypatia znana była z zamiłowania do nauki oraz dystansu do religii. I ten film to taka pochwała rozumu. Reżyser dał ogromne pole do popisu Rachel Weisz, rzadko kiedy aktorki mają do zagrania tak ciekawe i ważne postaci. Jednak pokazane w filmie płomienne uczucie pewnego młodego niewolnika do tej poważanej uczonej trąci hollywoodzką sztampą. Fakt, nie samą wiedzą człowiek żyje, ale ten wątek trywializuje potencjał całej opowieści. Zburzenie biblioteki aleksandryjskiej, religijny fanatyzm, który reżyser stara się piętnować – to dużo ciekawsze aspekty, nie do końca niestety wykorzystane. Swoją drogą ciekawe jak w takim kraju jak Polska zostaną odebrane krwawe poczynania chrześcijan w starożytnej Aleksandrii?
Reż. Tim BurtonObsada: Mia Wasikowska, Johnny Depp, Anne Hathaway, Helena Bonham CarterPremiera: 5 marcaForum FilmInaczej wyobrażałam sobie bohaterkę ukochanej książki Lewisa Carrolla. Cóż jednak robić, trzeba się pogodzić z tym, że dzieciństwo minęło i pewne rzeczy się nieco zdezaktualizowały, a sama Alicja po prostu dorosła. Tutaj, jako dziewiętnastolatka, powraca do kapryśnej krainy, w której jako mała dziewczynka spotkała Białego Królika, okrutną Królową Kier, Szalonego Kapelusznika i Kota z Cheshire. Uśmiech pozostał – plejada gwiazd zatrudnionych w tym filmie to absolutne mistrzostwo. Johnny Depp po raz kolejny udowadnia, że jego vis comica zbudowana na styku autoironii, pastiszu i kiczu nie ma sobie równych. Najsłabiej niestety wypada główna bohaterka, która czuje się nieco zagubiona nie tyle w baśniowym świecie, ile w tym, co i jak grać. Film ma doskonałą oprawę wizualną, w tym sensie Tim Burton nie zawiódł. Stworzył sugestywną, tajemniczą, nieco przewrotną i wyuzdaną wizję. I bardzo pociągającą – kto z nas nie chciałby obchodzić nie-urodzin codzienne? Są zaklęcia, eliksiry, magiczne formułki i trudne pytania. Bywa zmysłowo, kampowo, mistycznie.
Reż. Lone ScherfigObsada: Dominic Cooper, Rosamund Pike, Emma Thompson Premiera: 12 marcaGutek FilmGdyby przetłumaczyć oryginalny tytuł filmu, brzmiałby on „Edukacja”. Istotnie chodzi tutaj o wiedzę, choć niekoniecznie taką płynącą z analizy zakurzonych woluminów prestiżowego Oksfordu. Dla głównej bohaterki, uroczej Jenny, najważniejszą lekcję będzie stanowić spotkanie ze starszym od niej, doświadczonym, pewnym siebie mężczyzną. Ten romans zmieni wszystko w jej życiu, to będzie nauka, której nie można znaleźć w książkach. Wspaniale zrealizowany i lekko zagrany film. Dowcipny, ale też dojmująco prawdziwy, szczery, smutny, mądry. Jedna decyzja może czasami zmienić całe nasze życie. Co jest gorsze: konsekwencje czy świadomość stchórzenia? Nie można bać się realizować swoich marzeń i planów – pada w pewnym momencie z ekranu – nie można żyć w strachu. Nigdy już się nie powtórzy taki Paryż i taki Londyn lat 60., zadymione kafejki, ekstrawaganckie dancingi, pokoje hotelowe wynajmowane na godziny... Trzy nominacje w walce o tegoroczne Oscary.
Czterokrotnie nominowany do Oscara Jeff Bridges wciela się w tragikomicznego anty-bohatera – podstarzałego muzyka country, Bada Blake’a. „Szalone serce” to podwójny debiut Scotta Coopera, który wyreżyserował film i napisał do niego scenariusz. Bad Blake to zmęczony życiem muzyk mający za sobą nieudane małżeństwa, wyniszczające lata w trasie i morze wypitego alkoholu. Wybawieniem okazuje się dla niego młoda Jean (dwukrotnie nominowana do Złotego Globu Maggie Gyllenhaal) – dziennikarka pragnąca poznać Bada Blake’a człowieka, a nie tylko muzyka. Bad przekona się jak trudno wrócić na prostą. 57-letni Bad ciągle jest w trasie. Koncertuje po podrzędnych barach; gra swoje dawne przeboje podczas gdy publika pije tanie piwo i gra w kręgle. Najlepsze na co może liczyć to supportowanie Tommy’ego Sweeta – młodego muzyka, który uczył się od Bada, ale w przeciwieństwie do swego idola zdobył fortunę i sławę. Każdy występ jest taki sam jak poprzedni, aż pewnej nocy w Santa Fe Bad poznaje młodą dziennikarkę Jean Craddock. Niczego jej nie obiecuje, a ona jako samotna młoda matka doświadczona przez los niczego się nie spodziewa. Mimo to, rodzi się między nimi uczucie. Czy Bad, który nie potrafi zadbać o samego siebie, będzie umiał zatroszczyć się o innych? Będzie próbował. Napotka wiele trudności, ale nie podda się. Podejmie próbę pogodzenia się z niełatwą przeszłością i odkupienia dawnych win.
reżyseria:
Jim Jarmusch
obsada:
Isaach De Bankole, Tilda Swinton, Bill Murray, Gael Garcia Bernal
premiera: 29
stycznia 2010
Opinie są podzielone. Dla jednych to pretensjonalna i nudna produkcja, dla innych oryginalny filmowy eksperyment. Jedno jest pewne – Jarmuscha wyróżnia formalna dyscyplina i bardzo surowa narracja. Historia tajemniczego przestępcy, który dostaje kolejne zlecenie i musi wyjechać do Hiszpanii, jest doskonale filmowana. I chyba to jest ten najwłaściwszy klucz, niezbędny do próby zrozumienia tej opowieści. Obrazy mówią tu więcej niż zdawkowe i nieliczne dialogi. Ale Jarmusch nigdy nie bał się ciszy, milczącej obecności swoich filmowych postaci. Tym razem jego bohater przekracza granice tego, co rzeczywiste, możliwe, normalne. Cierpliwa obserwacja, samodyscyplina oraz powtarzalność rytuałów wynoszą go na wyższy poziom świadomości. Tajemnicze, przewrotne, intrygujące kino. Plejada doskonale obsadzonych gwiazd – ponętna Paz de la Huerta gra w samych okularach
reżyseria: Roman Polański
obsada: Pierce Brosnan, Olivia Williams, Ewan McGregor, Tom Wilkinson, Kim Cattrall, James Belushi
premiera: 26 lutego 2010
Czym zaskoczy nas tym razem Roman Polański? Czy jego najnowszy film będzie na miarę słynnego „Frantica”? Pierwowzorem dla tej filmowej opowieści była książka Roberta Harrisa – wybór doskonały, bowiem tkwi w niej ogromny potencjał. Jest tu i tajemnica i pewna nieprzewidywalność, która czyni z tej opowieści rasowy thriller i daje jej szansę dotrzeć do szerokiego odbiorcy. Pisarz, publikujący głównie historie o duchach, zostaje wynajęty, aby napisać wspomnienia byłego premiera Wielkiej Brytanii. Niestety, kilka niewygodnych sekretów z życia szanowanego polityka, sprawia, iż życiu młodego autora zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Władza, kobiety, pieniądze? Tym razem nie chodzi o te trzy wielkie namiętności. W konflikt zamieszane jest amerykańskie supermocarstwo. Zaraz, zaraz, skąd my to znamy?
reżyseria: Alexis Dos Santos
obsada: Fernando Tielve, Deborah Francois, Iddo Goldberg
premiera: 26 lutego 2010
Subtelna poetyka tego filmu jest urzekająca. Podskórny, erotyczny rytm, właściwy puls niczym cichy szept wybija kolejne takty tego miłosnego fresku. Momentami jest problem z niezbyt równą narracją, zbędna wydaje się też pewna nietrafiona metafora, na szczęście pobrzmiewające echa dzieł François Truffaut czy Wong Kar-Waia przysłaniają i wynagradzają wszelką chropowatość tej produkcji. Axl i Vera mieszkają w jednym z londyńskich magazynów, ale nigdy na siebie nie wpadli, nigdy się nie poznali. Życiowi rozbitkowie intuicyjnie jednak wyczuwają swoją obecność, swoje wzajemne przeznaczenie. Wysmakowane, piękne zdjęcia nadają fajną retro ramę tej historii, taki polaroidowy błysk. Urocza ścieżka dźwiękowa, kilka naprawdę niezapomnianych numerów, np. „Hot Money, Hot Ass”, „Cherry Blossoms”, czy „Fuck M”.
reżyseria: Andrea Arnold
obsada: Charlotte Collins, Brooke Hobby, Michael Fassbender
premiera: 5 lutego 2010
15-letnia Mia jest wkurwiona. Tak życiowo, tak po prostu. Czasami sobie golnie, czasami komuś jebnie. Faktycznie, rzeczywistość nie nastraja pozytywnie. Dziewczyna żyje wraz z matką i młodszą siostrą na podmiejskim angielskim osiedlu, zamieszkałym przez przedstawicieli klasy robotniczej. Toksyczne relacje, bieda, zero perspektyw, ale przede wszystkim brak mężczyzny – to podwalina pod narastające frustracje. Dlatego Mia często ucieka w taniec. W sekrecie opracowuje układ choreograficzny, by wziąć udział w konkursie dla młodych talentów. Gdy nagle pojawia się w domu nowy chłopak matki, budzą się nadzieje na normalne życie. Ale Connor uruchamia w Mii nie tylko tęsknotę za ojcem, także tęsknotę za byciem kochaną. Próżna, samolubna, naiwna młodość. Ten najważniejszy krok przeznaczy właśnie dla niego. Powalające studium relacji córki i matki. Przywiędła kobiecość kontra ta budząca się do życia. Bezwzględna życiowa choreografia. Za ten filmowy układ reżyserka Andrea Arnold otrzymała Nagrodę Specjalną Jury na ubiegłorocznym festiwalu w Cannes.
reżyseria: Mira Nair
obsada: Hilary Swank, Ewan McGregor, Richard Gere, Christopher Eccleston
premiera:
premiera: 12 lutego 2010
Mira Nair reżyserka niezapomnianego, kameralnego „Monsunowego wesela” zrealizowała bodaj swoją pierwszą wysokobudżetową produkcję. Gwiazdorska obsada, hollywoodzki rozmach realizacyjny, biograficzna, bogata w fakty z życia tytułowej bohaterki fabuła, opowiada o słynnej feministce, dziennikarce oraz poetce. Amelia zasłynęła w 1928 roku, kiedy jako pierwsza kobieta przeleciała nad Atlantykiem. W 1932 powtórzyła ten wyczyn, ale tym razem już sama pilotowała samolot. Zaginęła w 1937 roku podczas podróży dookoła świata. Straciła kontakt radiowy nad Oceanem Spokojnym – rząd USA wydał 4 miliony dolarów, próbując odszukać szczątki jej samolotu. Bezskutecznie. To jedna z najbardziej tajemniczych śmierci w historii i jedna z najbardziej fascynujących postaci zapisanych w amerykańskiej zbiorowej pamięci. Hilary Swank wróży się trzeciego Oscara.
obsada: Hugh Dancy, Rose Byrne, Peter Gallagher
premiera: 5 lutego 2010
Urocza, a przy tym mądra doskonale zagrana historia. Słowa uznania należą się przede wszystkim brytyjskiemu aktorowi – Hugh Dancy gra młodego chłopaka cierpiącego na zespół Aspergera. Ta forma autyzmu nie skazuje tytułowego Adama na życie poza nawiasem społeczeństwa, pozwala mu na względnie normalną egzystencję. Co wywraca świat bohatera do góry nogami, jeśli nie choroba? Miłość oczywiście. Pozbawiona klisz i schematów miłosna opowieść o trudzie budowania związku i odwadze odchodzenia. Zaskakujące zakończenie – bardzo rzadko filmowi twórcy nie starają się wmówić widzom, że każda love story kończy się happy endem. Smutny koniec nie rozczarowuje – jest jakaś zgoda w nas na to przejmujące rozwiązanie. Wiarygodna prostota, skromne środki realizacyjne, wymowny przekaz.
Reż. Gergely Fonyo
Obsada: Tamas
Kimmel, Tunde Kiss, Ivan Fenyo
Premiera 18.12
Rock and roll kontra komunistyczna dyktatura. Powrót Miklósa Fenyö po
pobycie w USA do rodzinnego Budapesztu powoduje przede wszystkim eksplozję zdziwienia. Połowa lat 60., koledzy wyglądają jakoś dziwnie, zachowują się inaczej, nie wiedzą też za bardzo, co sądzić o kolorowych, markowych ciuchach Miklósa, jego
wystylizowanej fryzurze, amerykańskim akcencie i kolekcji zagranicznych płyt. Kluczem do porozumienia będzie muzyka stojąca ponad walką, strachem i polityką. Realizację tego filmowego musicalu zainspirował spektakl „Made in Hungary”, który miał swoją premierę w József Attila Theatre w 2001 roku i jest grany
przy pełnej widowni do
dzisiaj.
Reż. Izabela Plucińska
Obsada: Maciej
Stuhr, Maria Peszek, Wiktor Zborowski
Premiera: 04.12
Malutki wiedeński królik Esterhazy, zgodnie z wolą patriarchy rodu, udaje się z misją odnalezienia żony do Berlina. Jest rok
1989, mur berliński dzieli rzeczywistość na lepszą i gorszą nie tylko w świecie człowieka – również głównemu bohaterowi nie pozwala zaznać króliczego raju. Jak to
bywa z turystami w obcym mieście – mnożą się nieporozumienia, perypetie, wątpliwości w słuszność wyprawy… Najnowszy film
nagrodzonej Srebrnym Niedźwiedziem w Berlinie w 2005 roku Izabeli Plucińskiej otwierał tegoroczny Warszawski
Festiwal Filmowy. Reżyserka adaptując książkę dla dzieci, stworzyła pouczającą opowieść także dla dorosłych. Plucińska lepi z plasteliny proste, ale wymowne animowane
historie. „Esterhazy” jest pełen uroku i wrażliwości, obala także mit, mówiący o tym, że króliki lubią marchewki. To pomówienia – tak naprawdę szaleją za czekoladą.
Reż. Bartosz Konopka
Premiera 04.12
Dokumentalna opowieść o króliku w obliczu wielkich politycznych przemian
to arcydzieło filmowej metafory.
Bartosz Konopka z historii o dzikich królikach – zamieszkujących pasmo przestrzeni między dwoma murami oddzielającymi Berlin Wschodni od
Zachodniego – uczynił przypowieść o ludziach żyjących w systemie totalitarnym. Królicza perspektywa
staje się tą naszą, człowieczą. Subtelna, a przy tym
dowcipna alegoria mówi więcej o potrzebie wolności niż niejeden traktat. Poruszający, niezwykle zajmujący oraz finezyjnie
zrealizowany dokument wzbogacono o wypowiedzi świadków tamtych zdarzeń oraz o materiały archiwalne ukazujące podzielony murem świat aż do jego upadku w 1989 roku. Narracja z offu
prowadzona przez Krystynę Czubównę to dodatkowy komentarz wkładający w ironiczny nawias całą opowieść – niby o zwierzętach, a tak naprawdę o ludziach.
Film
dokumentalny
Reż.
Peter Liechti
Premiera
30 listopada
Alegoryczna
opowieść o umieraniu. Anonimowy mężczyzna postanawia popełnić samobójstwo
poprzez zagłodzenie. Buduje szałas w lesie i czeka na śmierć. Dwa miesiące.
Swoje refleksje, obserwacje, uczucia spisuje w formie pamiętnika. Ten dziennik
zostaje odnaleziony wraz z ciałem 100 dni po jego odejściu. To niecodzienny
zapis, tym cenniejszy, że traktujący o najważniejszych, podstawowych kwestiach
– życiu i śmierci, wierze i jej braku. Film, który zrealizowano w formie
rekonstrukcji ostatnich dni odchodzącego człowieka, powstał na motywach książki
japońskiego pisarza Shimady Masahiko. Prosty, skromny, niemal surowy obraz
zdobył nagrodę główną na 6. Festiwalu Filmowym Planete Doc Review w 2009
roku.
Reż.
Borys Lankosz
Obsada:
Agata Buzek, Krystyna Janda, Anna Polony, Marcin Dorociński
Premiera
6 listopada
Już dawno nie było filmu, który połączyłby gusta
krytyków oraz widowni. Udało się to debiutantowi! „Rewers” Borysa Lankosza
zdobył 11 nagród na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni –
w tym tę najważniejszą: Złote Lwy; jest też polskim kandydatem do Oscara.
Historia, która łączy w sobie elementy czarnej komedii i kina intrygi, pełna
jest wyśmienitych, dowcipnych dialogów, ukazuje również trzy pokolenia aktorek
w doskonale skrojonych rolach. Sabina, trzydziestoletnia stara panna, wdaje się
w romans z przystojnym, ale tajemniczym Bronisławem. Jak się jednak szybko okaże,
tutaj wszyscy mają mroczne sekrety – tłem dla wielu niespodziewanych wydarzeń
jest wspaniała, stylowa i czarno-biała Warszawa lat 50. Budowa Pałacu Kultury i
Nauki, podniosłe pochody, przepis na sernik zabrany do grobu – wiele tu
smaczków, ale i tak największym rarytasem filmu jest wyglądający jak Humphrey
Bogart Marcin Dorociński.
22–27 października 2009, Warszawa, Kino Muranów i Kino.Lab
25.X – 15.XI – Łódź, Kraków, Poznań, Katowice
Dlaczego
w pięciu smakach? Bo co roku program tej filmowej imprezy ułożony jest w pięć
cyklów tematycznych: słony, kwaśny, pikantny, gorzki i łagodny. Dzięki apetytom
członków fundacji sztuki Arteria, którzy od dwóch lat organizują ten festiwal,
widzowie mogą bliżej zapoznać się z kinematografią azjatycką. W tym roku „Kino
w pięciu smakach” zaprasza na przełomie października i listopada do kin w całej
Polsce. Poza produkcjami z Wietnamu w programie festiwalu znalazły się filmy z
Tajlandii. Dla widzów przygotowano przegląd kina Pen-Ek Ratanaruanga – jeden z
najważniejszych tajskich reżyserów już zapowiedział swój udział w festiwalu.
Poza tym zobaczymy najnowsze dokonania kinematografii z Wietnamu, odbędą się
również pokazy filmów polskich z wietnamskimi napisami. To jedno z najbardziej
egzotycznych i najciekawszych filmowych wydarzeń w kraju.