K MAG WYBIERA
NOWE PROFILE
UKŁADY RÓWNOLEGŁE
UKŁADY RÓWNOLEGŁE. GEGO/MAZIARSKA/TROCKEL
galeria Art Stations, Stary Browar, Poznań
9 marca–26 sierpnia 2012 r.
Wernisaż: 8 marca, godz. 19:00
Wystawa Układy równoległe w galerii Art Stations jest okazją do zapoznania się z trzema wybitnymi osobowościami artystycznymi. Twórczość Jadwigi Maziarskiej, Gertrude Goldschmidt, znanej jako Gego, oraz Rosemarie Trockel cechuje zdecydowana, twórcza i intelektualna niezależność od współczesnych im, wiodących kierunków oraz tendencji artystycznych.
Ta prezentacja jest kolejną, tym razem kameralną, wystawą, której punktem wyjścia są prace z Kolekcji Grażyny Kulczyk. Dzieła Maziarskiej i Gego znajdują się w zbiorach od kilku lat, obraz Trockel jest natomiast jedną z najnowszych prac w Kolekcji.
Twórczość Rosemarie Trockel (ur. 1952 r.) jest kalejdoskopem technik, form i tematów. Jej niczym nieskrępowana kreatywność realizuje się poprzez artystyczne eksperymenty w obszarze praktycznie każdego istniejącego medium. Trockel studiowała i tworzyła w Kolonii, gdzie w latach 80. ukształtowało się niezwykle aktywne środowisko artystyczne skoncentrowane wokół grupy Mülheimer Freiheit – kolońskiego ośrodka formacji Neue Wilde (Młodzi Dzicy). Artyści z tego kręgu, w opozycji do sztuki lat 60. i 70., zdominowanych przez minimal art i sztukę konceptualną, zwrócili się ku malarstwu, tworząc ekspresyjne, barwne płótna w imię zasady: „moje obrazy są o mnie”. Trockel, po nawiązaniu krótkotrwałej współpracy z grupą, odsunęła się od neoekspresjonistycznego nurtu. Zaowocowało to szybkim rozwojem oryginalnej, przesyconej ironią twórczości. Przegląd jej prac to przegląd wszystkich najważniejszych nurtów XX-wiecznej sztuki – od dadaizmu i surrealizmu po pop-art i minimalizm. Artystka przewrotnie bawi się każdym z tych kierunków, z przymrużeniem oka żonglując stylami. Najbardziej znanymi pracami Trockel są tzw. knitted paintings. W galerii zostanie zaprezentowana m.in. jedna z pierwszych abstrakcji, z 1989 roku, wykonanych maszynowo według projektu artystki, pochodząca z Kolekcji Grażyny Kulczyk oraz monumentalny dziergany monochrom pt. „Saw Dust” (2010). Materiałowe obrazy, powstające od lat 80. do dziś, są najchętniej analizowanymi dziełami artystki i – jak wszystkie inne prace Trockel – zasadzają się na kilku poziomach ironii oraz świadomych odwołań do różnych dziedzin sztuki.
Gego (Gertrude Goldschmidt, 1912–1994) urodziła się w Niemczech, gdzie uzyskała kompleksowe wykształcenie jako architekt i inżynier na prestiżowej uczelni w Stuttgarcie. Duch konstruktywizmu i dyscyplina formalna spod znaku Bauhausu nadały ton początkom twórczości Gego. Po wybuchu II wojny światowej, ze względu na swoje żydowskie pochodzenie, artystka zmuszona była do emigracji z kraju. Zamieszkała w Wenezueli. W tamtym czasie w Ameryce Południowej intensywnie rozwijały się nowe kierunki w sztuce: op-art i sztuka kinetyczna. Ze względu na podobieństwa formalne, Gego łączono z twórczością ich najważniejszych przedstawicieli, m.in. Carlosa Cruz-Dieza czy Jesúsa Rafaela Soto, a także pochodzącego z Węgier „ojca” op-artu, Victora Vasarely’ego. Jednak wiele aspektów sztuki Gego nie pozwala na wtłoczenie jej w proste ramy tych wyraźnie zdefiniowanych nurtów. Przy pomocy linii artystka budowała w pustych przestrzeniach ażurowe struktury z metalu. Ich lekkość sprawiała, że wydawały się unosić i w nieskończoność rozrastać w wielkich salach galeryjnych – tak oryginalnego i poetyckiego języka, przy jednoczesnym zachowaniu intelektualnej dyscypliny procesu twórczego, nie wytworzył chyba żaden ze spadkobierców konstruktywizmu ani reprezentantów sztuki optycznej.
Trzecia z artystek, Jadwiga Maziarska (1913–2003), była bezpośrednio związana z kręgiem Grupy Krakowskiej II. Maziarska działała w środowisku zdominowanym przez osobowości Tadeusza Kantora, Marii Jaremy czy Erny Rosenstein. Mimo nowatorskiego stylu (przez niektórych badaczy uważana jest za pierwszą w Polsce przedstawicielkę malarstwa materii), spychana była w historii sztuki na dalszy plan. Charakterystyczne dla prac Maziarskiej już od lat 40. było intensyfikowanie faktury oraz rozrastanie się malarskich kompozycji, osiągających ostatecznie trzeci wymiar. Kulminację tego procesu stanowiły woskowe reliefy powstające od 1958 roku. Zdefiniowanie Maziarskiej jako „malarki abstrakcyjnej” zostało zakwestionowane, kiedy w 1998 roku okazało się, że bazą jej reliefowych obrazów są wycinki prasowe i zdjęcia. Osobliwa kolekcja fotografii napędzała jej proces twórczy, spajając cały artystyczny dorobek, począwszy od lat 40. aż do jej śmierci.
Układy równoległe to nie wystawa problemowa, retrospektywna czy trzy monograficzne pokazy. To prezentacja „anegdotyczna”, pobudzająca apetyt na wiedzę, motywująca do własnych poszukiwań, które postaramy się publiczności ułatwić. Historię Maziarskiej, Gego i Trockel opowiemy nie tylko stawiając widza przed dziełami tych artystek, ale także poprzez pokazy filmowe, wykłady i liczne katalogi zgromadzone w galerii na potrzeby wystawy.
Pomysł i realizacja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk
http://artstationsfoundation5050.com/
http://www.facebook.com/ArtStationsFoundation
GEGO/MAZIARSKA/TROCKEL
galeria Art Stations, Stary Browar, Poznań
9 marca–26 sierpnia 2012 r.
Wernisaż: 8 marca, godz. 19:00
Wystawa Układy równoległe w galerii Art Stations jest okazją do zapoznania się z trzema wybitnymi osobowościami artystycznymi. Twórczość Jadwigi Maziarskiej, Gertrude Goldschmidt, znanej jako Gego, oraz Rosemarie Trockel cechuje zdecydowana, twórcza i intelektualna niezależność od współczesnych im, wiodących kierunków oraz tendencji artystycznych. Ta prezentacja jest kolejną, tym razem kameralną, wystawą, której punktem wyjścia są prace z Kolekcji Grażyny Kulczyk. Dzieła Maziarskiej i Gego znajdują się w zbiorach od kilku lat, obraz Trockel jest natomiast jedną z najnowszych prac w Kolekcji. Twórczość Rosemarie Trockel (ur. 1952 r.) jest kalejdoskopem technik, form i tematów. Jej niczym nieskrępowana kreatywność realizuje się poprzez artystyczne eksperymenty w obszarze praktycznie każdego istniejącego medium. Trockel studiowała i tworzyła w Kolonii, gdzie w latach 80. ukształtowało się niezwykle aktywne środowisko artystyczne skoncentrowane wokół grupy Mülheimer Freiheit – kolońskiego ośrodka formacji Neue Wilde (Młodzi Dzicy). Artyści z tego kręgu, w opozycji do sztuki lat 60. i 70., zdominowanych przez minimal art i sztukę konceptualną, zwrócili się ku malarstwu, tworząc ekspresyjne, barwne płótna w imię zasady: „moje obrazy są o mnie”. Trockel, po nawiązaniu krótkotrwałej współpracy z grupą, odsunęła się od neoekspresjonistycznego nurtu. Zaowocowało to szybkim rozwojem oryginalnej, przesyconej ironią twórczości. Przegląd jej prac to przegląd wszystkich najważniejszych nurtów XX-wiecznej sztuki – od dadaizmu i surrealizmu po pop-art i minimalizm. Artystka przewrotnie bawi się każdym z tych kierunków, z przymrużeniem oka żonglując stylami. Najbardziej znanymi pracami Trockel są tzw. knitted paintings. W galerii zostanie zaprezentowana m.in. jedna z pierwszych abstrakcji, z 1989 roku, wykonanych maszynowo według projektu artystki, pochodząca z Kolekcji Grażyny Kulczyk oraz monumentalny dziergany monochrom pt. „Saw Dust” (2010). Materiałowe obrazy, powstające od lat 80. do dziś, są najchętniej analizowanymi dziełami artystki i – jak wszystkie inne prace Trockel – zasadzają się na kilku poziomach ironii oraz świadomych odwołań do różnych dziedzin sztuki.Gego (Gertrude Goldschmidt, 1912–1994) urodziła się w Niemczech, gdzie uzyskała kompleksowe wykształcenie jako architekt i inżynier na prestiżowej uczelni w Stuttgarcie. Duch konstruktywizmu i dyscyplina formalna spod znaku Bauhausu nadały ton początkom twórczości Gego. Po wybuchu II wojny światowej, ze względu na swoje żydowskie pochodzenie, artystka zmuszona była do emigracji z kraju. Zamieszkała w Wenezueli. W tamtym czasie w Ameryce Południowej intensywnie rozwijały się nowe kierunki w sztuce: op-art i sztuka kinetyczna. Ze względu na podobieństwa formalne, Gego łączono z twórczością ich najważniejszych przedstawicieli, m.in. Carlosa Cruz-Dieza czy Jesúsa Rafaela Soto, a także pochodzącego z Węgier „ojca” op-artu, Victora Vasarely’ego. Jednak wiele aspektów sztuki Gego nie pozwala na wtłoczenie jej w proste ramy tych wyraźnie zdefiniowanych nurtów. Przy pomocy linii artystka budowała w pustych przestrzeniach ażurowe struktury z metalu. Ich lekkość sprawiała, że wydawały się unosić i w nieskończoność rozrastać w wielkich salach galeryjnych – tak oryginalnego i poetyckiego języka, przy jednoczesnym zachowaniu intelektualnej dyscypliny procesu twórczego, nie wytworzył chyba żaden ze spadkobierców konstruktywizmu ani reprezentantów sztuki optycznej. Trzecia z artystek, Jadwiga Maziarska (1913–2003), była bezpośrednio związana z kręgiem Grupy Krakowskiej II. Maziarska działała w środowisku zdominowanym przez osobowości Tadeusza Kantora, Marii Jaremy czy Erny Rosenstein. Mimo nowatorskiego stylu (przez niektórych badaczy uważana jest za pierwszą w Polsce przedstawicielkę malarstwa materii), spychana była w historii sztuki na dalszy plan. Charakterystyczne dla prac Maziarskiej już od lat 40. było intensyfikowanie faktury oraz rozrastanie się malarskich kompozycji, osiągających ostatecznie trzeci wymiar. Kulminację tego procesu stanowiły woskowe reliefy powstające od 1958 roku. Zdefiniowanie Maziarskiej jako „malarki abstrakcyjnej” zostało zakwestionowane, kiedy w 1998 roku okazało się, że bazą jej reliefowych obrazów są wycinki prasowe i zdjęcia. Osobliwa kolekcja fotografii napędzała jej proces twórczy, spajając cały artystyczny dorobek, począwszy od lat 40. aż do jej śmierci.Układy równoległe to nie wystawa problemowa, retrospektywna czy trzy monograficzne pokazy. To prezentacja „anegdotyczna”, pobudzająca apetyt na wiedzę, motywująca do własnych poszukiwań, które postaramy się publiczności ułatwić. Historię Maziarskiej, Gego i Trockel opowiemy nie tylko stawiając widza przed dziełami tych artystek, ale także poprzez pokazy filmowe, wykłady i liczne katalogi zgromadzone w galerii na potrzeby wystawy.Pomysł i realizacja: Art Stations Foundation by Grażyna Kulczykhttp://artstationsfoundation5050.com/http://www.facebook.com/ArtStationsFoundation
Miesiąc Fotografii w Krakowie 2011
Głównym programem tegorocznego Miesiąca Fotografii jest strategia heteronimu, czyli literackiego alter ego. Kuratorzy - Adam Broomberg i Oliver Chanarin - zaprosili do kolaboracji pisarzy oraz fotografików. Ci pierwsi opisali słowem fikcyjne postaci, które do życia powołali fotograficy. Wynikiem ich współpracy będą zdjęcia prezentowane w różnych przestrzeniach Krakowa pod nazwą Alias. Wszystkie projekty powstają na zamówienie krakowskiego festiwalu i będą miały swoją premierę w maju 2011.
Podczas festiwalu zostaną rozstrzygnięte dwa konkursy fotograficzne: międzynarodowy sittcomm.award oraz prezentacja młodych polskich fotografów w sekcji ShowOFF.
Niezwykle bogaty program imprez towarzyszących obejmuje wykłady i rozmowy zorganizowane wokół mało dotychczas omawianego zjawiska fotokolekcji czy self-publishingu. Spotkania z klasykami fotografii (Cedric Gerbehaye, Chris Niedenthal, Viktor Kolář), prezentacje projektów agencji i kolektywów fotografów (Sputnik Photos, Nordic-Baltic, Babel Images), a także panel i wykłady poświęcone nowej definicji zawodu fotografa, oraz różnorodne warsztaty i filmy.
13.05-12.06
Piotr Wysocki - granica | krzyż | przejście
Wystawa czynna od 18 marca 2011 do 10 kwietnia 2011 w Galerii Arsenał w Białymstoku
Piotr Wysocki to artysta wizualny o ukraińskich korzeniach. Laureat licznych nagród, stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, nominowany do Paszportu „Polityki” oraz Stypendysta Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Urodzony w 1976 roku na ziemiach odzyskanych nie unika problemów społecznych, politycznych ani anarchistyczno-wolnościowych, w które został siłą rzeczy uwikłany. Jego twórczość: filmy dokumentalne, instalacje wideo i malarstwo odzwierciedla właśnie tę wcześnie skrystalizowaną postawę ideową artysty.
Motywem łączącym jego trzy prezentowane na wystawie prace jest głęboka i opresyjna więź łącząca jednostkę z państwem, a także innymi systemami, ideologicznymi i mentalnymi. Takimi systemami może być też porządek warstw i ról społecznych, kultura, religia, a nawet sztuka.
Prace powstały dzięki kooperacji Galerii Arsenał w Białymstoku i bytomskiej Galerii Kronika.
WYSTAWA RADEK SZLAGA SNY
WYSTAWA RADEK SZLAGA SNY/ IKONY(.03do .04. 2011 w Galerii Arsenał w Białymstoku)
W najnowszym projekcie „Sny/Ikony” w Galerii Arsenał w Białymstoku Radek Szlaga próbuje zmierzyć się z tworami swojej bogatej wyobraźni. Świat jego fantazji jest postmodernistycznym chaosem, zamieszaniem i ściskiem surrealistycznych nieraz groteskowych i skarlałych postaci i rzeczy.
W tej gęstej sieci narracji, pozostaje jednak przestrzeń na niedopowiedzenia i tajemnicę. Istota rzeczy kryje się w warstwie syntaktycznej, czyli świadomym procesie łączenia ze sobą na pozór niepasujących do siebie elementów w sensowną całość
Metoda twórcza Szlagi polega na tym, że najpierw powstają postaci i rzeczy, a dopiero w dalszej kolejności relacje między nimi. Nic nie jest tu jednak przypadkowe, ale posiada określony sens. W Snach/Ikonach artysta poddaje w wątpliwość ludzką pamięć i chronologię wspomnień, które nieoczekiwanie wracają, pomieszane, zmodyfikowane, dotąd głęboko skrywane.
Galeria Gradzienice - Smutki
Od 11 lutego w Galerii Gradzienice w Lublinie możecie oglądać wystawę
Stasysa Eidrigevičiusa. Wernisaż zatytułowany "Smutki" będzie
rozmieszczony na dwóch poziomach galerii (dolnej i górnej), na którym
autor zaprezentuje osobliwe postacie-twarze, wykonane techniką
pastelową, umieszczone na 2 metrowych konstrukcjach z gałęzi. Co więcej,
Stasys osobiście zabierze Was w podróż po swoim świecie - będzie
opowiadał o własnej twórczości.
Eidrigevičius, określany "pogodny mądrym smutkiem", kreuje własną,
odrębną nieco surrealistyczną przestrzeń, przekłada swoją wyobraźnię na
tworzenie refleksyjnych i metaforycznych pejzaży
Portety stanowią wyjątkowy punkt na artystycznej mapie autora.
"Obserwuję uważnie ludzi wokół mnie. Przyglądam się ich twarzom,
postaciom, ruchom. Z tych okruchów rzeczywistości nieustannie tworzę
własny teatr gestów i sylwetek" - opowiada artysta.
Na cykl "Smutki" składa się 15 prac z pochodzących z okresu 1989/1990
(Plaukas, Karol, Izolda, Lietus, Zole, Burtai, Upe, Mada, Laukas,
Violetta, Rudud, Ruta, Danuta, Teofil, Dudele), a także dwie duże
pastele "Łózko", "We dwoje" z 1992 roku.
Dodatkowo na wystawie artysta zaprezentuje też inne swoje dzieła z jego
prywatnej kolekcji (fotografie, akwarele, grafiki i inne).
Wernisaż umili koncert freejazzowy- Błażeja Gębury (saksofon altowy).
Koncert będzie miał miejsce w części galerii podziemnej.
Wystawa potrwa do 12 marca.
Stasysa Eidrigevičiusa. Wernisaż zatytułowany "Smutki" będzie
rozmieszczony na dwóch poziomach galerii (dolnej i górnej), na którym
autor zaprezentuje osobliwe postacie-twarze, wykonane techniką
pastelową, umieszczone na 2 metrowych konstrukcjach z gałęzi. Co więcej,
Stasys osobiście zabierze Was w podróż po swoim świecie - będzie
opowiadał o własnej twórczości.
Eidrigevičius, określany "pogodny mądrym smutkiem", kreuje własną,
odrębną nieco surrealistyczną przestrzeń, przekłada swoją wyobraźnię na
tworzenie refleksyjnych i metaforycznych pejzaży
Portety stanowią wyjątkowy punkt na artystycznej mapie autora.
"Obserwuję uważnie ludzi wokół mnie. Przyglądam się ich twarzom,
postaciom, ruchom. Z tych okruchów rzeczywistości nieustannie tworzę
własny teatr gestów i sylwetek" - opowiada artysta.
Na cykl "Smutki" składa się 15 prac z pochodzących z okresu 1989/1990
(Plaukas, Karol, Izolda, Lietus, Zole, Burtai, Upe, Mada, Laukas,
Violetta, Rudud, Ruta, Danuta, Teofil, Dudele), a także dwie duże
pastele "Łózko", "We dwoje" z 1992 roku.
Dodatkowo na wystawie artysta zaprezentuje też inne swoje dzieła z jego
prywatnej kolekcji (fotografie, akwarele, grafiki i inne).
Wernisaż umili koncert freejazzowy- Błażeja Gębury (saksofon altowy).
Koncert będzie miał miejsce w części galerii podziemnej.
Wystawa potrwa do 12 marca.
Fashion Business Conference Warszawa
Wraz z końcem roku wchodzimy w kolejną dekadę XXI wieku.
To czas podsumowań dotychczasowych działań i, patrząc w
przyszłość, planowania kolejnych wyzywań. Od ponad roku
proponujemy państwu współpracę i udział w organizowanym
przez nas cyklu Business Knowledge Events. Podczas blisko
dwudziestu spotkań BKE zgłębialiśmy m.in. takie zagadnienia
jak: eco-marketing, zarządzanie fl otą samochodową, usługi
mobilne, internetowy marketing dziecięcy, prawo pracy, zarządzanie
wiedzą, przyszłość obrotu bezgotówkowego etc.
Z końcem tej dekady i początkiem kolejnej, Nowoczesna Firma
otwiera się na nowe branże, projekty i pola działania.
W grudniu zapraszamy do współpracy i udziału w Fashion
Business Conference. Projekt jest dla nas wyzwaniem
i pierwszym krokiem ku zbudowaniu relacji między Nowoczesną
Firmą a branżą odzieżową. Wizja projektu jest wielka,
a plany ambitne. Liczymy na to, że Fashion Business Conference
stanie się jednym z naszych fl agowych corocznych
projektów, obok Kongresu Sprzedaż, Siły Telemarketingu
i Rewolucji e-biznesu.
DESIGN ATTACK / KRAKÓW
Festiwal Dizajnu Design Attack jest pierwszą tak dużą imprezą poświęconą projektowaniu w Krakowie. Festiwal ma charakter międzynarodowy, i zakłada szeroką współpracę organizatora - Fundacji Forum z Krakowa - z partnerami w Polsce i na świecie, ze szczególnym uwzględnieniem partnerów austriackich.
Festiwal jest przeglądem najnowszych nurtów światowego projektowania, ze szczególnym naciskiem na przegląd sceny austriackiej, a także prezentacją koncepcji i przyszłościowych wizji designerów oraz firm zajmujących się projektowaniem i produkcją prototypów. Wystawy w ramach festiwalu obejmą wzornictwo przemysłowe, modę, architekturę wnętrz, druki użytkowe (w tym outdoor), typografię oraz identyfikację graficzną. Koncepcja festiwalu opiera się na zestawieniu dizajnu autorskiego/unikatowego z produkcją masową. Ważnym elementem weryfikacji projektantów jest wpływ tradycji dizajnu austriackiego na współczesne wzornictwo.
Festiwal podzielony jest na dwie, główne części tematyczne: MAK Design Road Show, i Materiały Przyszłości, oraz konferencję, wydarzenia i wystawy towarzyszące.
W Krakowie festiwal będzie gościł w: Austriackim Forum Kultury, Centrum Kultury Żydowskiej, Centrum Sztuki Współczesnej Solvay, Galerii 2 Światy, Galerii Atropos, Galerii Bunkier Sztuki, Galerii Lamelli,Galerii Schody (ASP), Galerii Znaczy się, Muzeum Witrażu, i Muzeum Inżynierii Miejskiej.
KRAKÓW / LISTOPAD 2010
POSTER MUZEUM
poster_muzeum
W tym roku na Biennale nadesłano blisko 3,5 tys. plakatów, zgłoszonych przez ponad 1,5 tys. projektantów z 50 krajów. "To jak dotąd rekordowa ilość prac. Niezwykle cieszy nas tak liczne zainteresowanie Biennale" - podkreślił przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie Lech Majewski podczas konferencji prasowej poprzedzającej inaugurację Biennale.
Zwycięskie plakaty wybrane zostały przez jury w składzie: Cao Fang (Chiny), Alejandro Magallanes (Meksyk), Finn Nygaard (Dania), Marian Oslislo (Polska), Gunter Rambow (Niemcy - przewodniczący jury) i Monika Zawadzka (Polska).
Jury przyznało nagrody w kategoriach: plakat ideowy, reklamowy i kulturalny, w których oceniano prace twórców profesjonalnych oraz w kategorii Złoty Debiut im. Henryka Tomaszewskiego przeznaczonej dla młodych plakacistów. Ponadto w 22. edycji Międzynarodowego Biennale Plakatu wyłoniono zwycięzców kategorii specjalnej "Chopin na nowo", w ramach której rywalizowali zarówno profesjonaliści, jak i debiutanci.
W kategorii plakatów ideowych złoty medal otrzymał plakat Mai Wolny "Odsłona 7", srebrny medal - plakat Jianpinga He "Globalne ocieplenie", zaś brązowy - plakat Istvana Orosza "Naród". Wyróżnienia honorowe przyznano Marcinowi Mroszczakowi za plakat "Warszawa 4 czerwca '89-'09" oraz Mieczysławowi Wasilewskiemu za plakat "Gdzie jest mój głos?".
W kategorii plakatów promujących kulturę złotym medalem uhonorowano Michela Quareza za plakat "Bobigny-Forney", srebrnym medalem - Melchiora Imbodena za plakat "Portrety grafików. Plakaty Melchiora Imbodena. Chiny", a brązowym - Leszka Żebrowskiego za plakat "Była Żydówka, nie ma Żydówki". Wyróżnienia honorowe otrzymali: Eric Beloussov za plakat "Hałas i wściekłość", Stephan Bundi za plakat "Tartuffe" oraz Kazuhiro Kikuch za plakat "Niewola".
W kategorii plakatów reklamowych złoty medal przyznano Sagmeister Inc. (Stefan Sagmeister, Joe Shouldice, Richard The) za plakat "Buttonfly", srebrny medal otrzymał Takashi Miyake za plakat "Barwiąc to na własny kolor", zaś brązowy - Yoshito Kubota za plakat "Sucha moc. Reklama farby szybkoschnącej".
W kategorii debiuty złotym medalem im. Henryka Tomaszewskiego uhonorowano Lee Boba za plakat "Kocham Chiny". Wyróżnienie honorowe przyznano Takahiro Eto za plakat "Wielki turniej sumo".
W kategorii specjalnej "Chopin na nowo" złoty medal otrzymali Nancy Skolos i Thomas Wedell za plakat "200. Rocznica urodzin Fryderyka Chopina. 2010". Wyróżnienie honorowe przyznano Ryszardowi Kajzerowi za plakat "Chopin".
Nagrodą specjalną - ICOGRADA EXCELLENCE AWARD uhonorowano Kari Piippo za plakat "W hołdzie Shigeo Fukuda".
Nagrodę Honorową im. Józefa Mroszczaka przyznawaną przez rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie otrzymała Anna Chorzępa za plakat "Za komuny było lepiej".
Związek Artystów Scen Polskich przyznał także Lechowi Majewskiemu nagrodę za najlepszy plakat teatralny za pracę pt. "Hiob". Wyróżnienie ZASP otrzymała także dyrekcja Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, która była edytorem nagrodzonego plakatu.
Nagrodę specjalną jury Biennale za najlepszy polski debiut otrzymał Piotr Cićkiewicz.
Wystawę plakatów konkursowych w kategoriach plakat ideowy, reklamowy i kulturalny można oglądać w Muzeum Plakatu w Wilanowie do 31 sierpnia. Plakaty debiutantów prezentowane są w Salonie Akademii Sztuk Pięknych do 19 czerwca. Natomiast wystawa plakatów z kategorii specjalnej "Chopin na nowo" została zorganizowana w Starej Kordegardzie w Łazienkach Królewskich. Będzie czynna do 12 września.
W tym roku na Biennale nadesłano blisko 3,5 tys. plakatów, zgłoszonych przez ponad 1,5 tys. projektantów z 50 krajów. "To jak dotąd rekordowa ilość prac. Niezwykle cieszy nas tak liczne zainteresowanie Biennale" - podkreślił przewodniczący Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie Lech Majewski podczas konferencji prasowej poprzedzającej inaugurację Biennale.Zwycięskie plakaty wybrane zostały przez jury w składzie: Cao Fang (Chiny), Alejandro Magallanes (Meksyk), Finn Nygaard (Dania), Marian Oslislo (Polska), Gunter Rambow (Niemcy - przewodniczący jury) i Monika Zawadzka (Polska).Jury przyznało nagrody w kategoriach: plakat ideowy, reklamowy i kulturalny, w których oceniano prace twórców profesjonalnych oraz w kategorii Złoty Debiut im. Henryka Tomaszewskiego przeznaczonej dla młodych plakacistów. Ponadto w 22. edycji Międzynarodowego Biennale Plakatu wyłoniono zwycięzców kategorii specjalnej "Chopin na nowo", w ramach której rywalizowali zarówno profesjonaliści, jak i debiutanci.W kategorii plakatów ideowych złoty medal otrzymał plakat Mai Wolny "Odsłona 7", srebrny medal - plakat Jianpinga He "Globalne ocieplenie", zaś brązowy - plakat Istvana Orosza "Naród". Wyróżnienia honorowe przyznano Marcinowi Mroszczakowi za plakat "Warszawa 4 czerwca '89-'09" oraz Mieczysławowi Wasilewskiemu za plakat "Gdzie jest mój głos?".W kategorii plakatów promujących kulturę złotym medalem uhonorowano Michela Quareza za plakat "Bobigny-Forney", srebrnym medalem - Melchiora Imbodena za plakat "Portrety grafików. Plakaty Melchiora Imbodena. Chiny", a brązowym - Leszka Żebrowskiego za plakat "Była Żydówka, nie ma Żydówki". Wyróżnienia honorowe otrzymali: Eric Beloussov za plakat "Hałas i wściekłość", Stephan Bundi za plakat "Tartuffe" oraz Kazuhiro Kikuch za plakat "Niewola".W kategorii plakatów reklamowych złoty medal przyznano Sagmeister Inc. (Stefan Sagmeister, Joe Shouldice, Richard The) za plakat "Buttonfly", srebrny medal otrzymał Takashi Miyake za plakat "Barwiąc to na własny kolor", zaś brązowy - Yoshito Kubota za plakat "Sucha moc. Reklama farby szybkoschnącej".W kategorii debiuty złotym medalem im. Henryka Tomaszewskiego uhonorowano Lee Boba za plakat "Kocham Chiny". Wyróżnienie honorowe przyznano Takahiro Eto za plakat "Wielki turniej sumo".W kategorii specjalnej "Chopin na nowo" złoty medal otrzymali Nancy Skolos i Thomas Wedell za plakat "200. Rocznica urodzin Fryderyka Chopina. 2010". Wyróżnienie honorowe przyznano Ryszardowi Kajzerowi za plakat "Chopin".Nagrodą specjalną - ICOGRADA EXCELLENCE AWARD uhonorowano Kari Piippo za plakat "W hołdzie Shigeo Fukuda".Nagrodę Honorową im. Józefa Mroszczaka przyznawaną przez rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie otrzymała Anna Chorzępa za plakat "Za komuny było lepiej".Związek Artystów Scen Polskich przyznał także Lechowi Majewskiemu nagrodę za najlepszy plakat teatralny za pracę pt. "Hiob". Wyróżnienie ZASP otrzymała także dyrekcja Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, która była edytorem nagrodzonego plakatu.Nagrodę specjalną jury Biennale za najlepszy polski debiut otrzymał Piotr Cićkiewicz.Wystawę plakatów konkursowych w kategoriach plakat ideowy, reklamowy i kulturalny można oglądać w Muzeum Plakatu w Wilanowie do 31 sierpnia. Plakaty debiutantów prezentowane są w Salonie Akademii Sztuk Pięknych do 19 czerwca. Natomiast wystawa plakatów z kategorii specjalnej "Chopin na nowo" została zorganizowana w Starej Kordegardzie w Łazienkach Królewskich. Będzie czynna do 12 września.
PLASTER
start 26 maja o godz.10.00
miejsce: CSW
Festiwal jest wydarzeniem promującym młodych grafików związanych z twórczością plakatową i projektowaniem graficznym.
Koordynator festiwalu: Krzysztof Białowicz (krzysztof.bialowicz@csw.torun.pl)
WYSTAWY&WARSZTATY
Zarówno w przestrzeni toruńskiego CSW, jak i w kontekście architektury miasta, prezentowane będą plakaty stanowiące wykładnik tego, co w polskiej sztuce plakatu oryginalne i aktualne. Festiwalowi towarzyszyć będzie konkurs na plakat, warsztaty typograficzne prowadzone przez znakomitych europejskich projektantów, międzynarodowa wystawa plakatu współczesnego na tarasie CSW oraz wystawa Lexa Drewińskiego - wybitnego polskiego plakacisty.
KONFERENCJA
Dodatkowym wydarzeniem odbywającym się w ramach PLASTRA będzie ogólnopolska konferencja dotycząca kondycji plakatu współczesnego i jego pozycji we współczesnym, zdigitalizowanym i 'obrazkowym' świecie. W konferencji udział wezmą artyści tworzący plakaty oraz teoretycy sztuki.
KONKURS
W ramach międzynarodowego festiwalu PLASTER przeprowadzony zostanie konkurs na plakat promujący Toruń jako kandydata do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury w roku 2016. Konkurs ten skierowany jest do studentów i absolwentów wyższych uczelni artystycznych w Polsce. Prace konkursowe oceniane będą przez międzynarodowe jury pod przewodnictwem wybitnego polskiego plakacisty - Lexa Drewińskiego.
22 MIĘDZYNARODOWE BIENNALE PLAKATU
22. Międzynarodowe Biennale Plakatu
Międzynarodowe Biennale Plakatu to prestiżowy konkurs, który cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Odbywa się raz na dwa lata w miesiącach czerwiec – sierpień w Warszawie. Organizatorem konkursu jest Muzeum Plakatu w Wilanowie, gdzie zlokalizowana jest większość działań i wystaw konkursowych. Dodatkowo na terenie całej Warszawy odbywają się imprezy towarzyszące. Podczas ostatniej edycji konkursu wystawy Międzynarodowego Biennale Plakatu odwiedziło ok. 25 tys. osób.
W tegorocznej edycji ocenianych będzie blisko 3 500 plakatów przysłanych przez debiutantów i profesjonalistów reprezentujących aż 50 krajów! Liczba zgłoszeń konkursowych wyniosła w tym roku 1 526, z czego aż 1 039 to zgłoszenia od uznanych w świecie artystów plakatu. Pozostała liczba zgłoszeń (484) pochodzi od osób debiutujących w sztuce obrazowania.
Międzynarodowe Biennale Plakatu to prestiżowy konkurs, który cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Odbywa się raz na dwa lata w miesiącach czerwiec – sierpień w Warszawie. Organizatorem konkursu jest Muzeum Plakatu w Wilanowie, gdzie zlokalizowana jest większość działań i wystaw konkursowych. Dodatkowo na terenie całej Warszawy odbywają się imprezy towarzyszące. Podczas ostatniej edycji konkursu wystawy Międzynarodowego Biennale Plakatu odwiedziło ok. 25 tys. osób. W tegorocznej edycji ocenianych będzie blisko 3 500 plakatów przysłanych przez debiutantów i profesjonalistów reprezentujących aż 50 krajów! Liczba zgłoszeń konkursowych wyniosła w tym roku 1 526, z czego aż 1 039 to zgłoszenia od uznanych w świecie artystów plakatu. Pozostała liczba zgłoszeń (484) pochodzi od osób debiutujących w sztuce obrazowania.
Wszelkie prawa zastrzeżone KMAG 2009 - 2010
